Pas je cookie instellingen hier aan.
Brückner baatte tussen 2012 en 2014 een kleine kiosk uit in Braunschweig. Klanten konden er onder meer drank en snacks kopen. Lenta Johlitz (34) werkte in die periode voor hem.
“Op een bepaald moment begonnen we met enkele vrienden over Maddie te praten. Zijn stoppen sloegen door, hij wilde dat we erover zwegen. ‘Dat kind is dood nu, meer valt daar niet over te zeggen’, riep hij. ‘Je kan een lichaam makkelijk laten verdwijnen. Varkens eten ook mensenvlees’.”
“Zag er geen kwaad in”
Ook de conciërge van een basisschool in de buurt merkte iets verdachts op. “De kinderen kwamen soms met speelgoed en teddybeertjes aan. Toen ik vroeg waar ze die vandaan haalden, bleek ‘Christian van de kiosk’ hen die gegeven te hebben. Hij deed hen die cadeau toen ze ‘s ochtends voorbij zijn winkel stapten.”
“Op dat moment zag ik er echter geen kwaad in. Ik kende hem een beetje, hij kwam altijd heel vriendelijk over. Hij vertelde mij zelfs openlijk dat hij altijd een kleine doos vol speelgoed in zijn winkel staan had.”
“Als ik er nu op terugkijk, draait mijn maag natuurlijk. Had ik er maar iets van gezegd tegen de directeur... Tegen de politie wil ik nu graag mijn verhaal doen.”
Ex kreeg klappen
Een vroegere vriendin van Brückner zou dan weer regelmatig klappen gekregen hebben. Dat weet Norbert M., een man die in een appartement naast de kiosk woonde. “Ze was blond, klein en slank. Zeventien jaar, schat ik. Ze vertelde mij dat Brückner haar sloeg en wurgde. Ik zag de sporen in haar nek. Soms werkten er heel jonge kinderen -tot zelfs negen jaar- in zijn winkel. En wat dan gedacht van zijn twee honden? Hij liet die sterven van honger en dorst in zijn kiosk, terwijl hij zes weken op vakantie was in Portugal.”
続きを読みます https://news.google.com/__i/rss/rd/articles/CBMinQFodHRwczovL3d3dy5obG4uYmUvbmlldXdzL2J1aXRlbmxhbmQvZXgtY29sbGVnYS12YW4tYnJ1Y2tuZXItemlqbi1zdG9wcGVuLXNsb2VnZW4tZG9vci10b2VuLWhldC1vdmVyLW1hZGRpZS1naW5nLXZvbGdlbnMtaGVtLXdhcy1kYXQta2luZC10b2NoLWRvb2R-YWE1MDIwOWYv0gEA?oc=5
0 件のコメント:
コメントを投稿