Wat een bord gevulde tomaten al niet kan doen. In de eerste aflevering van Zomeravonden schotelde Wim Lybaert de presentator van De mol hét gerecht uit zijn kindertijd voor. “We aten dat met z’n zessen, aan die typisch Vlaamse familietafel waar iedereen zijn vaste plekje heeft”, vertelt De Coster. Het brengt warme herinneringen terug, want sinds zijn elfde ontbreekt er iemand aan die tafel. Zijn moeder overleed op 39-jarige leeftijd aan hartfalen.
“Ik ken de exacte medische term niet”, vertelt de presentator. “Het kan zijn dat ik het nu fout vertel. Maar ik zeg hartstilstand, omdat de meeste mensen dat begrijpen. Mijn broertje was zes, mijn zus acht. Zij herinneren zich dat amper. Maar mijn oudere broer en ik beseften ten volle wat er aan de hand was. Niemand moest ons iets komen vertellen over engeltjes, wij wisten: mama is overleden, dat is permanent en dat is heel erg. Maar we waren wel te jong om nog veel herinneringen mee te nemen naar ons verdere leven. Dus het was echt een kloteleeftijd.”
Huwelijksaanzoek
Een stempel die zo diep in je huid hakt, dat het je verdere leven bepaalt. Zo omschrijft hij het gevoel waarmee hij destijds achterbleef. “Als zoiets je overkomt, draag je dat onvermijdelijk mee.” Wat niet betekent dat De Coster er nu, 32 jaar later, geen schoonheid in ziet. “In volle coronatijd draaiden we De mol in Duitsland. Ik reed op een Duitse snelweg, met drie collega’s die aan het slapen waren. En ik weet niet meer waar het vandaan kwam, maar plots begon ik na te denken. Tiens, mijn mama was 39 jaar en zoveel dagen oud toen ze stierf.”
Waarop hij de rekensom begon te maken. “Ik weet niet meer hoeveel dagen het precies was, neem nu 280 dagen. En ik kom erop uit dat ik op dat moment precies 39 jaar en 280 dagen oud was. Dus ik wist: op deze dag van mijn leven is het voor mama gestopt. Ik geloof niet in een heilige insteek, maar qua toeval kon het wel tellen.” De Coster stopte aan een tankstation en belde zijn vrouw Flo, toen nog zijn vriendin.
(Lees verder onder de foto)
De Coster en Lybaert aan de dis. — © © VRT
“En na dat telefoontje heb ik besloten haar ten huwelijk te vragen. Dat heb ik gedaan op oudejaarsavond, want mijn mama is gestorven op 1 januari. Een jaar later zijn we getrouwd, want toen was het precies dertig jaar geleden dat ze stierf. In plaats van een droevige dag konden we daar dan iets cools, grappigs, leuks en liefdevols van maken. Voor mij klikte dat allemaal in elkaar.”
Huwelijksreis
Het overlijden van zijn mama zorgde ook voor een hechte familieband. “Ik zie ons echt als een soort onverwoestbare clan. Het concept ‘familieruzie’ heb ik nooit begrepen. Ik heb vrienden die mij komen vertellen dat ze niet meer met hun zus praten of dat hun nonkel een stoemerik is. Ik begrijp dat niet. Echt niet. Maar dat is dan net het mooie, denk ik.”
Onlangs nog reisde hij met de hele familie af naar Vietnam en Cambodja, om het nieuwe huwelijk van zijn papa te vieren. “Eigenlijk was dat zijn huwelijksreis, maar hij stond erop dat iedereen meeging. Dat waren dus 15, 16 personen. Het feit dat wij allemaal zo blij zijn dat hij iemand heeft gevonden, toont dat alles een plaats heeft. Wat voor een vader of moeder geldt, geldt ook voor een zoon of dochter. Er is niks toffers dan zien dat een persoon die je graag ziet, gelukkig is. Hij bruist van het leven, hij gaat van hier naar daar.”
Zelf heeft de presentator geen kinderen. Of daar ooit nog verandering in komt, liet hij aan het zwembad van Lybaert in het midden. “Ik heb lang geleden een periode gehad waarin ik dacht: Moet je wel een kind op de wereld zetten? Maar daar geloof ik niet meer in. Ieder kind dat je op de wereld zet, is een potentiële uitvinder van een oplossing voor alle problemen. Om die drang ideologisch te gaan afkappen, vind ik altijd gevaarlijk. Als ideologie je gedrag, je ontplooiing, je persoonlijk geluk gaat bepalen, klopt er iets niet.”
続きを読みます https://news.google.com/rss/articles/CBMiLGh0dHBzOi8vd3d3LmhidmwuYmUvY250L2RtZjIwMjMwODA3Xzk3MTM4NTQw0gEA?oc=5
0 件のコメント:
コメントを投稿